Samen met de Amerikaanse natuurkundige Leonard Mlodinow heeft Stephen Hawking een nieuw boek geschreven, dat volgende week donderdag (9 september) in de verkoop gaat: The Grand Design. Aan die titel te zien zou je de indruk kunnen krijgen dat Hawking een intelligent wezen achter creatie van de kosmos ziet, zoals het Intelligent Design (ID) probeert te verkondigen, maar niets is minder waar. Volgens Hawking is er maar één stuwende kracht achter het heelal – de wetten van de zwaartekracht – en is God niet nodig. Zie het volgende ‘interview’, eh… voor zover door Hawking’s progressieve neurologische aandoening een gesprek met hem mogelijk is, dat Richard Dawkings met hem had.
Astronomen hebben waterdamp waargenomen in de atmosfeer van een grote rode koolstofster. Tot nu toe werd de vorming van waterdamp in de atmosfeer van zo’n ster voor onmogelijk gehouden. De vondst is gedaan met de Herschel-telescoop door een team astronomen onder leiding van Leen Decin (Universiteit van Amsterdam en Universiteit Leuven). De resultaten zijn vandaag gepubliceerd in Nature. De belangrijkste bouwstenen van het leven op aarde zijn water- en koolstofmoleculen, die in grote hoeveelheden worden geproduceerd in sterren zoals onze zon wanneer ze aan het einde van hun leven komen. Als deze sterren ouder worden, zwellen ze op tot rode reuzen en blazen hun atmosfeer weg. Deze atmosferen zouden óf watermoleculen óf koolstofmoleculen bevatten en gedacht werd dat deze twee soorten moleculen niet naast elkaar zouden kunnen bestaan. Nieuwe resultaten van de instrumenten PACS en SPIRE op ESA’s Herschel ruimtetelescoop hebben dit idee overboord gegooid met de vondst van overvloedig waterdamp in de atmosfeer van een koolstofrijke rode reus, CW Leonis in het sterrenbeeld Leeuw. Hoewel hij slechts een paar keer zo zwaar is als de zon, is deze enorme ster uitgezet tot een formaat waarin de zon een paar honderd keer past. Lees verder in “Waterdamp gevonden in de atmosfeer van een koolstofster”
Na een lange zomerstop gaat morgenavond sterrenvereniging Christiaan Huygens, mijn cluppie op astrogebied voor de niet-intimi onder de geachte lezers, weer van start. Des zomers is het met de lange dagen en korte nachten, die nooit echt donker willen worden, slecht hobby’en in de sterrenkunde, vandaar die pauze. Morgen (vrijdag 3 sept.) start het seizoen met een lezing van drs. Klaas-Jan Mook over de zoektocht die ondernomen wordt naar de ‘tweede aarde’. Die lezing richt zich op een drietal onderdelen: 1) een omschrijving van de huidige technische mogelijkheden om exoplaneten te kunnen waarnemen, en een schets van de in ontwikkeling zijnde methodes. 2) Een beschrijving van een aantal bekende exoplaneten en een uitvoerige inventarisatie van diverse klassen van planeten die momenteel weliswaar nog niet zijn aangetoond, maar fysisch gezien waarschijnlijk wel zullen bestaan en zeer binnenkort kunnen worden ontdekt. 3) Een verhandeling omtrent de omstandigheden die zullen heersen op aardachtige planeten, gelet op de waarschijnlijke invloeden die uitgaan van massa, ster, positie in het melkwegstelsel etc..Hierbij wordt ook ingegaan op de kans op het voorkomen van buitenaards leven op deze planeten, en de mogelijkheden om dit dan ook vanaf de Aarde daadwerkelijk aan te tonen. En dat alles morgenavond bij Huygens. De zaal is open om 20.00 uur en 20.30 uur begint de lezing.
Nou, Theodore Gray dus. Met z’n volle verstand heeft de beste man, Theo noemen we ‘m voor ‘t gemak, z’n hand gestopt in een bak vol met vloeibare stikstof. Temperatuur van ‘t spul: -195 °C. Dankzij het zogenaamde Leidenfrost-effect kan Theo ons allemaal nog de hand schudden, aan z’n nagels bijten, in z’n neus peuteren en andere essentiële dingen en heeft hij niets ernstigs overgehouden aan z’n experiment, eentje die je zeker NIET moet nadoen thuis. Bij dat effect krijg je dat als een koude vloeistof – in dit geval de vloeibare stikstof – in contact komt met een oppervlak dat veel heter is een thermisch isolerende damplaag ontstaat die voorkomt dat de vloeistof begint te koken. Dankzij die thermische laag van stikstof is Theo z’n hand niet in stukjes uit elkaar gevallen. Dat isolatielaagje zou overigens zeer snel verdwijnen als z’n hand lang in de vloeistof zou hangen en zou afkoelen tot onder het zgn. Leidenfrost-punt, dus vandaar de grote truc van Theo om het razendsnel te doen. Kijk maar naar deze – best wel opzienbarende – video, waarbij ik herhaal: don’t try this at home!!
De "ECLIPTICA" Lage Landen Astro Site Ring Een rondgang langs websites van enthousiaste amateurastronomen uit Belgie en Nederland.
Een initiatief van Stichting Sterrenwacht ECLIPTICA
Adrianus V | 
2 september 2010
Bron: Universe Today. 
Dankzij het zogenaamde 
Recente reacties